با حضور 6 تن از استادان ارتباطات: نشست «چالشهای معیشت روزنامهنگاران» برگزار شد
نشست خبری «چالشهای معیشت روزنامهنگاران» سهشنبه – 14 اردیبهشت ماه – با حضور شش تن از اساتید حوزه رسانه و ارتباطات برگزار شد.
به گزارش خبرنگار بخش رسانه ایسنا، مهدی فرقانی، محمد بلوری، محمود مختاریان، فریبرز بیات، محمدتقی روغنیها، کامبیز نوروزی و هادی خانیکی استادان حاضر در نشستی بودند که بررسی دو موضوع «تجارب معیشتی روزنامهنگاران» و «راهکارهای ارتقاء معیشت روزنامهنگاران» را در دستور کار قرار داده بود. این نشست در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد.
مهدی فرقانی – رییس دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی – اولین سخنران این مراسم بود که ضمن تشکر از انجمن علمی روزنامهنگاری این دانشکده و همچنین اساتید حاضر در مراسم در بخشی از سخنانش اظهار کرد: همانطور که میدانید بحث معیشت روزنامهنگاران یکی از شاخههای حقوق حرفهای آنهاست که این حقوق حرفهای به دو شاخه اصلی حقوق معنوی و مادی تقسیم میشود.
او خاطرنشان کرد: تا ساختار و ارکان روزنامهنگاری در کشور ما حرفهای نباشد و شکل و قوام پیدا نکند، نمیتوانیم شاهد بهبود وضعیت معیشتی روزنامهنگاران باشیم؛ چرا که این یک نظام حقوقی را میطلبد که بخشی از آن به بهبود وضعیت معیشتی روزنامهنگاران مربوط میشود.
در ادامه محمد بلوری که به عنوان «پدر حادثهنویسی» از او یاد میشود، در ابتدای سخنانش سوگندنامهای را که برای خود از زمان ورود به کار روزنامهنگاری نوشته بود برای حاضران در مراسم خواند.
بلوری به بیان سخنانی درباره لزوم انتقال تجربه در حرفه روزنامهنگاری پرداخت.
او معتقد است که روزنامهها این روزها بسیار ولنگ و باز شدهاند و همین باعث شده که نه روزنامهنگاران تجربهای به دست آورند و نه روزنامهها مطلب و سابقه خوبی از خودشان به جای بگذارند.
این روزنامهنگار پیشکسوت وضعیت معیشتی روزنامهنگاران را در دهههای 30 و 40 بهتر از حال حاضر برشمرد و خاطرنشان کرد: در آن زمان روزنامهنگاران اعتبار و امنیت داشتند و همین امر باعث رونق روزنامهها شده بود در حالی که الان میشنوم که با روزنامهنگاران بعضا قراردادهای سه ماهه بسته میشود. طبیعی است که این روزنامهنگار نمیتواند آزادی ذهنی داشته باشد تا مقاله و گزارش مناسبی بنویسد.
محمود مختاریان از سخنرانان این نشست بود که از روزنامهنگاران و خبرنگاران خواست تا صحبتهای او را منتشر نکنند.
در ادامه مراسم کلیپ «رویای انجمن» که درباره انجمن صنفی روزنامهنگاران و عدم پرداخت رسانهها به این موضوع بود، پخش شد.
دلایل پایین بودن درآمد روزنامهنگاران، نقش دولت، جامعه مدنی و رسانهها در میزان درآمد روزنامهنگاران و راهکارهای ارتقاء معیشت این قشر از جمله موضوعاتی بود که در بخش دوم نشست «چالشهای معیشتی روزنامهنگاران» به آنها پرداخته شد.
فریبرز بیات اولین سردبیر فصلنامه «رسانه» از دیگر سخنرانان این نشست بود.
او در سخنانی به ظهور و حضور شبکههای اجتماعی و تأثیر آن بر روی دیگر رسانهها پرداخت و گفت: رسانه تمام هستی اجتماعی ما را شکل میدهد و همه ما به نوعی با رسانه به دنیا میآییم، زندگی میکنیم و با آن میمیریم.
او خاطرنشان کرد: در فضای امروزی اگر روزنامهنگاران به حداقلهای دانشی و مهارتیشان اکتفا کنند و خودشان را برای دنیای جدید آماده نکنند، حذف خواهند شد.
بیات همچنین متذکر شد: با توجه به اینکه با حضور شبکههای اجتماعی هر کسی برای خودش رسانهای دارد یک سوال جدی مطرح میشود که وظیفه روزنامهنگاران در این عصر چیست؟ ما باید خودمان را برای پاسخ به این پرسش آماده کنیم.
او عدم برشماری روزنامهنگاری به عنوان یک حرفه، لزوم حمایت از رسانههای مستقل، بحث قراردادهای جمعی کار، سهیم کردن روزنامهنگاران در سهام رسانهها و تعیین حداقل دستمزد برای روزنامهنگاران را از جمله مهمترین موضوعاتی دانست که در معیشت روزنامهنگاران موثر هستند.
در ادامه محمدتقی روغنیها، مدیرعامل موسسه مطبوعاتی ایران اظهار کرد: اگر میخواهیم معیشت روزنامهنگاران بهبود یابد باید وضع روزنامهها رونق پیدا کند.
او عوامل بسیاری را در رونق مطبوعات کشور سهیم دانست و اظهار کرد: یکی از این عوامل نهادهای برونسازمانی ناظر بر رسانهها است که باید صبرشان را بالاتر ببرند و بپذیرند که روزنامهها باید حرف انتقادی بزنند.
روغنیها همچنین خاطرنشان کرد: علیرغم اینکه ما در کشورمان روزنامهنگاران خوبی داریم اما وضعیت روزنامهنگاری ما اصلا حرفهای نیست. به خصوص که در این دوران بحث کپیبرداری نیز بسیار مطرح میشود و پس از انتشار مطلبی بر روی یک سایت به سرعت و بدون خواندن آن مطلب چندین سایت دیگر اقدام به بازنشر آن میکنند.
مدیرعامل موسسه مطبوعاتی روزنامه ایران عدم بیمه کردن روزنامهنگاران را یک آفت بزرگ بشمرد و اظهار کرد: این یک مشکل بزرگ است که به مدیران رسانهای برمیگردد اما از طرفی یک مشکل دیگر نیز وجود دارد که مدیرمسئول رسانه خود دارای امنیت نیست؛ بنابراین نمیتواند امنیت شغلی روزنامهنگارش را تأمین کند. همانطور که میدانید اگر یک نفر در رسانه خطایی انجام دهد تمام افراد آن رسانه مجازات و از کار بیکار میشوند.
کامبیز نوروزی از دیگر سخنرانان این نشست بود که مشکل معیشتی روزنامهنگاران را به نبود آزادی مطبوعات مرتبط دانست و گفت: روزنامهنگاری در ایران یک زندگی آونگی است و آنها دائما در خوف و رجای بودن و نبودن هستند.
او اظهار کرد: معتقدم به وضعیت روزنامهنگاری ما انتقادات زیادی وارد است ولی این مشکلات هیچ ارتباطی با وضعیت معیشتی روزنامهنگاران ما ندارد. تصور میکنم در این زمینه کارفرماها مقداری نشانی غلط میدهند؛ چرا که هزینه مزد روزنامهنگاران اگر حتی مطابق با استانداردها پرداخت شود 15 درصد کل هزینههای آن رسانه هم نمیشود.
نوروزی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به لزوم وجود تشکل صنفی روزنامهنگاری گفت: بازگشایی صنف روزنامهنگاری از شعارهای حسن روحانی بوده است. حالا باید خودشان و معاونانشان پاسخ دهند که با این وعدهها چه کردند؟ با وجود احترامی که برای دولت یازدهم قائلیم و ناگزیرم که قائل باشیم آنها کوچکترین اعتنایی به این موضوع ندارند.
در پایان مراسم یک پیام ویدئویی از پوریا ناظمی که به دلیل مشکلات معیشتی در حوزه روزنامهنگاری مجبور به خروج از کشور شد برای حاضران در مراسم پخش شد.
دریافت لینک کوتاه این نوشته:
|
کپی شد! |
