“از سید محمد خاتمی تا علی جنتی”

روزی که علی جنتی از مجلس نهم رای اعتماد گرفت و راهی ساختمان وزارت ارشاد گردید، نخستین جمله ای که بر زبان آورد و برایش گران تمام شد این بود: “در ارشاد راه خاتمی را طی می کنم”.
همین یک جمله وی را محبوب ملت و مغضوب انحصار طلبان و تمامیت خواهان نمود.
هنوز به یاد داریم که مغلوبان 24 خرداد چه بلوایی راه انداختند و در بوق و کرنا کردند که این آیت الله زاده می خواهد راه فتنه گران را بپیماید!
علی جنتی هیچ گاه ادعای اصلاح طلبی نداشت، اما در عمل به مطالبات اهالی فرهنگ از دولت روحانی فراتر از هر اصلاح طلبی در جهت بسط فرهنگی جامعه تلاش نمود.
سید محمد خاتمی هم در سال 1371 پس از یک دهه کارنامه درخشان در این وزارتخانه، بر اثر فشارهای تندروها به رییس جمهور وقت (هاشمی رفسنجانی) از دولت دوم سازندگی کنار گذاشته شد!
خاتمی حدود پنج سال در کتابخانه ملی در تبعید ناخواسته به سر برد تا این که در دوم خرداد 76 با اراده الهی به مقام پنجمین رییس جمهور ایران نائل آمد.
چند روز پیش دوست خوش ذوقی می گفت مهم نیست که علی جنتی دوره چهار ساله وزارت را به پایان نبرد، مهم این که امروز که از این وزارتخانه می رود محبوب افکار عمومی است.
همان گونه که خاتمی از ساختمان این “وزارتخانه وزیرکش “با کارنامه ای مشعشع رفت.
در حوزه سینما می توان دوره خاتمی را آغاز ساخت فیلم های فاخر دانست، و در دوره جنتی در سینما ما توانستیم برای اولین بار به افتخار بزرگ کسب جایزه اسکار نائل شویم.
در دوره خاتمی مطبوعات آزاد و مستقل پا به عرصه حیات گذاشتند، و در دوره جنتی نهاد بیمار و آسیب دیده رکن چهارم توانست به وضعیت قابل قبولی برسد.
واقعا چه کسی آینده را دیده است؟ چه کسی فکر می کرد خاتمی روزی فاتح قلب های ایرانیان گردد؟
آنچه که به خاتمی و علی جنتی اعتباری مضاعف بخشید، هرگز صندلی وزارت نبود؛ بلکه خدمت صادقانه و قدم برداشتن در مسیر ملت بود.
من چون با این دو وزیر در حوزه رسانه کار کرده ام، به خوبی می توانم ویژگی های مشترکی بین این دو وزیر ارشاد بیابم.
یکی از آن ویژگی های مشترک خاتمی و جنتی سربلند بودن نزد مردم است.
اگر این شعر معروف سعدی را معیار قرار دهیم که می فرماید:
عبادت بجز خدمت خلق نیست
به تسبیح و سجاده و دلق نیست
همان گونه که خاتمی در دل ملت ایران جای گرفت، جنتی هم آن گونه خواهد شد.
اما یک بار دیگر تاریخ در ساختمان پر از خاطره بهارستان تکرار شد که وزرای تحول خواه و آزادی طلب نمی توانند به پایان خط برسند و لاجرم باید مسابقه را نیمه تمام رها کنند.
همان طور که خاتمی با بیش از یک دهه تا انتهای مسیر با دولت سازندگی همراه نبود، علی جنتی هم در کمتر از چهار سال از قطار کابینه تدبیر و امید پیاده شد!
این دو چهره حوزوی که یکی ملبس و دیگری مکلا است، مورد غضب تمامیت خواهان قرار گرفتند.
البته مردم فهیم ایران درباره سید محمد خاتمی نشان دادند که بارقه امیدی در دل های نخبگان فرهنگی روشن می شود که فداکاران و ایثارگران عرصه فرهنگ از یاد و خاطره این ملت بزرگ محو نخواهند شد.

علی نظری، سردبیر پایتخت کهن