خبرنگار، طرح ترافیک می‌خواهد چه‌کار؟!

آنهایی که دور هم نشستند و از بیت‌المال چای و شیرینی و چند وعده غذا و میوه و… میل کردند و آخرش هم به این نتیجه رسیدند که خبرنگار طرح ترافیک می‌خواهد چه‌کار؟ و سهمیه طرح ترافیک خبرنگاران را حذف کردند، اگر قدرت بیشتری دست‌شان بود، خیلی راحت می‌گفتند اصلاً جامعه، خبرنگار می‌خواهد چه‌کار؟!
خدا را صدهزار مرتبه شکر که بنده نه اتومبیل شخصی دارم و نه اصلاً رانندگی بلدم که پشت فرمان بنشینم و متهم شوم به شخصی کردن و شخصی دیدن مسئله سهمیه طرح ترافیک خبرنگاران اما وقتی دغدغه این روزهای همکاران ورزشی‌نویس خودم را می‌بینم که حالا علاوه بر غصه هزینه‌های زیاد و درآمد ناچیز و دغدغه خرج و مخارج کمرشکن زندگی، باید حرص تردد و رفت و آمد به دفتر روزنامه را هم بخورند، دست به دعا برمی‌دارم که خوب شد آقایان در جلسه‌های دورهمی‌شان، به این نتیجه نرسیدند که جامعه امروز اصلاً خبرنگار نیاز ندارد!
البته حق هم دارند، تردد همکاران ما با پراید و پژو قراضه مزاحم ویراژ آقایان و فرزندان برومندشان با پورشه، بی‌ام‌دبلیو، بنز و… است و همان بهتر که خبرنگاران با بی‌آرتی و مترو تردد کنند و یا در بهترین حالت مشتری تاکسی‌یاب‌هایی که برخی دوستان در آن نفع دارند، باشند و خیابان‌های شهر با ترافیک کمتری محل جولان اتومبیل‌های شیک از ما بهتران شود. آن‌ وقت می‌توانند در بنرهای تبلیغاتی انتخابات بعدی پز شیک شدن خیابان‌های شهر را بدهند.
یادتان باشد، برای ریشه‌کن کردن فقر، حتماً نباید چرخه اقتصادی را به نفع همه پررونق کرد، می‌توان خیلی راحت خود فقیر را از بین برد.
حذف سهمیه طرح ترافیک خبرنگاران، یک چیزی مثل همین راه حل بالاست. شما که غریبه نیستید این سهمیه‌ها تنها مزیت شغل خبرنگاران در جامعه امروز بود که در راستای عدالت‌محوری، این هم از بین رفت…
دست این نماینده‌های مردم را باید بوسید، نماینده‌هایی که رأی‌شان را از مردم می‌گیرند اما وقتی مسئول می‌شوند، طبقه اجتماعی‌شان را عوض می‌کنند و احتمالاً دیگر خودشان را یکی مثل مردم نمی‌بینند!

مهدی هژبری – سردبیر روزنامه خبر ورزشی