چه چیز به نفع رسانه هاست

مدتهاست که مدیران رسانه ها جهت گرداندن نشریه خود چشم به حمایت های دولتی دوخته اند و هربار و با تغییر دولت و به تبع آن تغییر معاون مطبوعاتی حرفها و حدیثهای زیادی از نوع حمایتها تا مقدار آن به گوش میرسد.
در شرایط اقتصادی چند دوره اخیر مانند تمام بخشها، مطبوعات نیز در مضیقه بوده اند. نشریاتی که از طریق فروش یا دریافت آگهی ارتزاق میکردند در این سالها با رکود مواجه شدند. صاحبان مشاغل با رکود بازار تمایل بسیار کمتری نسبت به گذشته برای تبلیغات در نشریات نشان دادند و مردم گرفتار در مشکلات مالی ، مجله و روزنامه آخرین کالای سبد خریدشان شد که بیشتر اوقات پولی برایش نداشتند.تا زمانی که اخباررا از طریق رسانه های الکترونیک و فضای مجازی بشود دنبال کرد، خرید مجله و روزنامه چرا!؟
اینگونه بود که نشریات به کمکهای دولتی بیش از گذشته وابسته شدند . اما خزانه دولت هم تا حدی میتوانست پاسخگوی هزینه های نشریات باشد و این کمکها هروز بیشتر شبیه یک کوه یخی آب میشدند.
بسیاری از نشریات در این اوضاع و شرایط ورشکست شدند و بسیاری به زور سرپا مانند. اما در این بین بودند مدیرانی که به حالشان فرقی نمیکرد چه اتفاقی بیوفتد . آنها گروه اندکی بودند که از ابتدا سنگ بنای خود را بر اصول صحیح بازاریابی روز نهاده و در شرایط سخت راهی برای بقا میافتند.
اینکه چرا نشریات و مطبوعات به یک بنگاه فرهنگی اقتصادی تبدیل نمیشوند ، موضوع قابل تاملی ست که نیاز به یک سمینار با حضور اساتید علمی ، رسانه ای و بازاریابی و علم مدیریت دارد.
اینکه هروز با حضور مدیری برای یارانه نشریات تصمیم جدیدی گرفته شود و یا طرح جدیدی بیاید و بعد از رفتن آن مدیر ، رسانه ها کلی حساب و کتاب کنند که چگونه در این طرح میشود حمایت بهتری دریافت کرد، منصفانه نیست.
کاش یا حمایتی در کار نبود و یا اینقدر شکل آن تغییر نمیکرد. کاش در اصلاحیه قانون مطبوعات برای این بخش هم فکری جدی شود . بهر صورت با تمام حمایتهای معاون مطبوعاتی که از جنس خود مطبوعات است و از هیچ تلاشی برای استقلال مدیران رسانه ها و بالا بردن سطح کیفی و کمی نشریات و خبرگژاری ها فروگذار نکرده، این تغییرات اگر تداوم نداشته باشد، به نفع مطبوعات و رسانه ها نیست.
سمیه کرمانی
صاحب امتیاز و مدیرمسئول نشریه خوشبختی