دکتر انتظامی و عاقبت بخیری

? اگر بخواهی مسوولیت‌های ارشد مملکتی را لیست کنی و سپس آنها را به ترتیب از سخت‌ترین مرتب کنی، قطعاً و به گواه همگان «مسوولیت مطبوعات کشور» در جمع 10 پله اول قرار می‌گیرد. وزارت ارشاد متولی فرهنگ کشور است و معاونت مطبوعاتی ناصح و راهنما و «بزرگتر» رسانه که رکن چهارم دموکراسی است. پس کاری سخت داری و پرحاشیه در بستری از سوء تفاهم‌ها که در تمام این دهه‌ها فقط یک نفر به سلامت از این «آتش» گذشت و رستگار شد.
حسین انتظامی شاید این عاقبت بخیری را مرهون رشد پله پله خود در مدیریت و کسب تجربه در لباس‌های گوناگون این تخصص باشد. او که روزنامه‌نگاری را با پوست و گوشت و استخوان خود درک کرده و طی 2 دهه تمام مناصب، از کار و اجرایی و مدیریت در موسسه‌های کلان تا بخش خصوصی و از نمایندگی مدیران مسوول در هیات نظارت، تا مدیرکلی مطبوعات داخلی و معاونت وزارت را داشته و کمتر در این چهل سال مدیری چنین متخصص بالای سر قشر و صنف خود دیده‌ایم.
وقتی با این تعریف به کارنامه حسین انتظامی نگاه کنیم، آن وقت موفقیت‌هایش عجیب نیست. او طرح‌هایی را اجرایی کرد که برای قبل رویا بود و برای بعدی‌ها حسرت…
(البته بماند که طرح اشتراک اگرچه ایده خوبی بود اما همراهان دکتر در اجرای این طرح نتوانستند رضایت اکثریتی را جلب نمایند).

شاید اگر کارشناسانه به کارنامه مدیریتش در این 5 سال نگاه کنی ببینی که به بهترین شکل به صنوف و تخصص‌ها جهت داد!
و در پایان نکته‌ای را باید گفت که کمتر کسی از همکاران مطبوعاتی به آن اشاره کرده است؛
استفاده از مدیران با تجربه در بدنه معاونت مطبوعاتی از جمله آقایان ظهوریان، محرابی، ملکی، آخوندی و دکتر کرد (در سامانه مجلات برگشتی) که در طول 5 سال مدیریت جناب آقای انتظامی در موفقیت‌های معاونت مطبوعاتی یاری‌گری مدیری بودند که از جنس مطبوعات بود و از همین جا به این بزرگواران خسته نباشید می‌گوییم.

 محسن احمدی
مدیرعامل مجموعه رسانه ای الهام گستر امروز ( مجلات قنادباشی، سفره ایرانی، کیک و شیرینی و صبح زندگی)